Artur Barciś jest aktorem znanym milionom ludzi. Jednak jego życie nie było łatwe, musiał pokonać wiele trudności, które stanęły na jego drodze do sukcesu

Artur Barciś jest jednym z tych aktorów, których obecność na ekranie daje widzom poczucie bezpieczeństwa.

Przez lata wchodził do polskich domów bez zaproszenia, zawsze w tej samej porze, zawsze jako ktoś znajomy.

Dla jednych był Czerepachem z „Rancza”, dla innych Norem z „Miodowych lat”, jeszcze dla innych – aktorem teatralnym o niezwykłej precyzji i wrażliwości.

Mało kto jednak pamięta, że jego droga do tego miejsca była długa, cicha i pełna momentów, w których musiał udowadniać nie światu, ale samemu sobie, że ma prawo być aktorem.

Urodził się w 1956 roku w Kokawie, niewielkiej miejscowości na Dolnym Śląsku. Nie pochodził z artystycznej rodziny, w jego domu nie mówiło się o wielkiej karierze ani o scenie.

A jednak już jako chłopiec czuł, że teatr jest przestrzenią, w której potrafi oddychać.

Był drobny, niepozorny, często słyszał, że „nie ma warunków”. To zdanie będzie do niego wracać przez wiele lat.

„W aktorstwie długo byłem tym mniejszym, słabszym. Musiałem nadrabiać pracą” – przyznawał po latach.

Studia aktorskie nie były dla niego oczywistą drogą. Egzaminów wstępnych nie zdał za pierwszym razem. Odmowy bolały, ale nie zniechęcały.

Ostatecznie ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną we Wrocławiu i tam zaczęło się jego prawdziwe zawodowe życie.

Teatr stał się fundamentem, do którego zawsze wracał. Grał role wymagające skupienia, precyzji, ciszy. Nigdy nie był aktorem efektownym.

Był aktorem dokładnym. „Scena uczy pokory. Tam nie da się niczego udawać” – mówił w jednym z wywiadów.

Telewizja przyszła stopniowo. Początkowo były to epizody, role drugoplanowe, często charakterystyczne.

Jego wygląd, sposób mówienia, delikatna ironia sprawiały, że zapadał w pamięć, nawet jeśli pojawiał się na ekranie na krótko.

Prawdziwa rozpoznawalność przyszła wraz z serialami komediowymi, ale i tu musiał zmierzyć się z etykietą aktora „od jednej roli”.

Barciś nigdy się temu nie sprzeciwiał otwarcie. Po prostu robił swoje. „Jeśli widzowie mnie zapamiętali, to znaczy, że wykonałem swoją pracę” – tłumaczył.

Ogromną popularność przyniosło mu „Ranczo”. Postać Arkadiusza Czerepacha była daleka od sympatii, a jednak widzowie nie potrafili oderwać od niej wzroku.

Barciś stworzył bohatera wielowymiarowego, pełnego sprzeczności. Nie karykaturę, lecz człowieka.

„Nie interesuje mnie granie złych ludzi bez powodu. Każdy ma swoją historię” – podkreślał. To podejście sprawiło, że nawet negatywne role miały w jego wykonaniu ludzką twarz.

Życie prywatne Artura Barcisia zawsze pozostawało w cieniu kariery. Od lat jest związany z Beatą Barciś, aktorką i reżyserką.

Ich relacja oparta jest na partnerstwie, zrozumieniu i wspólnym świecie wartości. Rzadko pojawiają się razem publicznie, nie budują swojego wizerunku na medialnych wyznaniach.

„Rodzina to nie temat do promocji. To przestrzeń, którą się chroni” – mówił bez patosu.

Nie mają dzieci, co bywało przedmiotem spekulacji, ale Barciś nigdy nie tłumaczył swoich wyborów.

Zawsze podkreślał, że szczęście ma wiele definicji i nie da się go mierzyć jednym schematem. W ostatnich latach coraz częściej mówi o spokoju, dystansie i wdzięczności.

Nie goni za nowymi formatami, nie zabiega o uwagę. Wybiera role świadomie. „Jestem na etapie, na którym mogę powiedzieć: nie” – przyznaje.

Historia Artura Barcisia to opowieść o człowieku, który nie przebił się siłą, lecz konsekwencją. O aktorze, który nigdy nie był krzykliwy, a mimo to stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych.

O kimś, kto przeszedł długą drogę od chłopca, któremu mówiono, że „się nie nadaje”, do artysty szanowanego przez widzów i środowisko.

I być może właśnie dlatego jego obecność na ekranie wciąż daje poczucie, że wszystko jest na swoim miejscu.

Kim byli rodzice Donalda Tuska. Jak wychowanie rodziców wpłynęło na jego rozwój jako ważnej osoby w naszym społeczeństwie

Syn Don Vasyla weźmie ślub z Viki Gabor. Czy piosenkarka porzuci karierę muzyczną i jak para się poznała

Życie po telewizji. Anna Maria Wesołowska wybrała rodzinę, porzucając projekt telewizyjny, który przyniósł jej ogólnokrajową sławę