Pola Raksa stała się prawdziwym fenomenem polskiego kina, ale równie szybko zniknęła z ekranów. Rola w słynnym filmie „Czterej pancerni i pies” stała się przełomowa dla jej kariery

Pola Raksa, właściwie Apolonia Raksa, urodziła się 14 kwietnia 1941 roku w Lidzie, na terenach dzisiejszej Białorusi, w rodzinie zwykłych ludzi, których życie zostało na zawsze naznaczone II wojną światową.

Po wojnie rodzina osiedliła się we Wrocławiu, a młoda Pola dorastała w świecie, w którym codzienność mieszała się z echem minionych epok, w małym mieszkaniu, pełnym ciepła, ale i trudów powojennego życia.

Jeszcze jako nastolatka została zauważona przez fotoreportera w barze mlecznym, a fotografia, która trafiła do tygodnika, okazała się początkiem niezwykłej drogi w świat filmu i sceny.

Debiutowała w 1960 roku rolą Wandy w filmie „Szatan z siódmej klasy”, co otworzyło jej drzwi do świata kina i pozwoliło rozwinąć talent, który już wtedy wyróżniał ją spośród rówieśników.

Jako studentka Łódzkiej Szkoły Filmowej Raksa sięgnęła po kolejne role, które na zawsze zapadły w pamięć widzów, a po ukończeniu studiów w 1964 roku zaczęła występować w teatrach, najpierw w Teatrze Powszechnym w Łodzi, potem w Teatrze Współczesnym w Warszawie, pokazując wszechstronność i zdolność do odgrywania zarówno dramatycznych, jak i komediowych ról.

Lecz to rola w kultowym serialu „Czterej pancerni i pies” przyniosła jej prawdziwy przełom, a postać Marusi „Ogoniok”, rosyjskiej sanitariuszki i narzeczonej Janka, uczyniła z niej ikonę polskiego kina, której twarz na długo zapadła w pamięć widzów.

Pola Raksa nie tylko zachwycała urodą, subtelnym urokiem i błękitem oczu, ale potrafiła w pełni oddać charakter postaci, balansując między delikatnością a siłą, co sprawiało, że jej role pozostawały niepowtarzalne i głęboko zapadały w serce publiczności.

W tym samym czasie jej życie prywatne również pełne było intensywnych doświadczeń. W 1964 roku wyszła za mąż za Andrzeja Kostenkę, operatora filmowego i reżysera, z którym miała syna Marcina.

Choć małżeństwo miało swoje szczęśliwe chwile, trudności i zdrady doprowadziły do rozwodu w 1970 roku, a Pola, mimo że pozostała samotna, dbała o spokój syna i własną niezależność.

W kolejnych latach w jej życiu pojawili się inni mężczyźni, którzy dzielili z nią fragmenty życia i inspirowali, ale nie stworzyli trwałej rodziny.

Raksa przyznawała, że jej serce było rozdarte między pasją do aktorstwa a codziennymi potrzebami życia prywatnego, a jej niezależność była dla niej równie ważna jak miłość.

W filmach Raksa występowała w wielu produkcjach, które przeszły do kanonu polskiego kina: „Panienka z okienka”, „Rękopis znaleziony w Saragossie”, „Popioły”, „Przygoda z piosenką”, „Pogoń za Adamem”, „Aria dla atlety” czy „Uprowadzenie Agaty”, a każda z ról pokazywała inny wymiar jej talentu, łącząc naturalne piękno z głębią charakteru.

Serial „Czterej pancerni i pies” uczynił ją symbolem epoki, a jej popularność rosła także dzięki udziałowi w innych produkcjach telewizyjnych i filmach, które wzbudzały zachwyt widzów w całej Polsce.

Pola Raksa nie ograniczała się do jednego gatunku filmowego; potrafiła występować w dramatycznych rolach, w komediach i produkcjach muzycznych, pokazując swoją wszechstronność i oddanie sztuce.

Z czasem, po latach intensywnej pracy, zaczęła wycofywać się z kina i teatru, poświęcając się projektowaniu ubrań, scenografii i pisaniu rubryk o modzie, unikając blasku fleszy i medialnego zgiełku, a jej życie stało się ciche, pełne refleksji i prywatnych pasji.

Dziś Pola Raksa pozostaje legendą polskiego kina, ikoną talentu, uroku i subtelnej ekspresji, której role i życie prywatne inspirują kolejne pokolenia widzów i miłośników filmu, a jej postać ukazuje kobietę silną, wrażliwą i nieprzewidywalną, która potrafiła zachować siebie w świecie oczekiwań i blasku reflektorów.

Beata Tyszkiewicz zyskała miano „pierwszej damy polskiego kina”. Aktorka trzykrotnie wychodziła za mąż, ale mimo to pozostała samotna, niezależna i utalentowana

Kalina Jędrusik i Stanisław Dygat bardzo się kochali: partnerzy zdradzali się nawzajem, ale nie rozstawali się

Lidia Grychtołówna, wybitna pianistka, i Janusz Ekiert utworzyli silny związek i kiedy wszyscy myśleli, że wszystko u nich jest w porządku, życie wystawiło ich na próbę. Zdrada stała się decydująca w ich relacjach