Każdy z nas może zmienić ten świat na lepsze. Ktoś dzieli się swoim bogactwem z potrzebującymi, ktoś pomaga, dostarczając żywność, a ktoś daje dzieciom szansę na znalezienie domu i kochającej rodziny.
Wśród znanych osób są takie, które z różnych powodów nie urodziły własnego dziecka, ale zawsze o nim marzyły. Kasia Glinka jest jedną z nich.
Katarzyna Glinka przekazała wiadomość, która przyniosła jej jednocześnie ogromną radość i trudne do opisania emocje.
Dziewczynka z Zambii, którą przez pewien czas wspierała w ramach adopcji na odległość, wróciła do swojej biologicznej rodziny.
Po Angel zgłosiła się babcia i zabrała ją do rodzinnego domu. Dla aktorki to najlepsze zakończenie, na jakie mogła liczyć.
Jest jednak druga strona tej historii: prawdopodobnie już nigdy nie zobaczy dziewczynki, z którą zdążyła nawiązać wyjątkową więź.
Z okazji Światowego Dnia Adopcji Glinka opublikowała w mediach społecznościowych osobiste nagranie.
Opowiedziała w nim, że Angel odnalazła biologiczna babcia, która postanowiła zabrać wnuczkę z ośrodka w Zambii.
Aktorka nie próbowała ukrywać wzruszenia. Podkreśliła, że dziewczynkę spotkało coś pięknego – możliwość powrotu do bliskiej osoby i życia w rodzinnej społeczności.
Wyraziła też nadzieję, że kiedyś jej biologiczna mama będzie gotowa samodzielnie zaopiekować się córką.
Radość mieszała się jednak ze smutkiem. Glinka przyznała, że świadomość, iż może już nigdy nie spotkać Angel, była dla niej bardzo trudna.
Nie udawała, że potrafi przejść nad tym do porządku dziennego. Cieszyła się z losu dziewczynki, a jednocześnie musiała pogodzić się z końcem relacji, która stała się dla niej ważna.
Powiedziałam, że byłam adopcyjną mamą, dlatego że Angel spotkało coś najpiękniejszego, co mogło ją spotkać, czyli wróciła po nią babcia i zabrała ją do jej rodzinnego domu. Wierzę bardzo mocno w to, że kiedyś jej mama również dorośnie do roli mamy. Na razie jest jeszcze po prostu bardzo młodą dziewczyną- zdradziła poruszona aktorka.
To właśnie ta szczerość sprawiła, że jej wyznanie poruszyło tak wiele osób.
Warto wyjaśnić, że nie chodziło o formalną adopcję w rozumieniu prawa. Katarzyna Glinka została mamą adopcyjną na odległość.
Wspólnie z innymi darczyńcami finansowała potrzeby Angel, pomagając zapewnić jej wyżywienie, leczenie, edukację i codzienną opiekę.
Dziewczynka przebywała w ośrodku Fundacji Kasisi w Zambii, który wspiera dzieci osierocone, porzucone i wymagające szczególnej troski.
Historia tej relacji zaczęła się od zdjęcia. Aktorka opowiadała wcześniej, że już kiedy zobaczyła fotografię Angel, poczuła z nią szczególną więź.
Na początku 2024 roku pojechała do Zambii, by odwiedzić ośrodek i poznać dziewczynkę osobiście. Spotkanie okazało się dla niej znacznie bardziej emocjonalne, niż się spodziewała.
Jestem szczęśliwa i wdzięczna, że Angel mogła wrócić do domu […]. Dla mnie osobiście oznacza to, że nigdy więcej jej nie zobaczę, i to było coś, z czym też musiałam się skonfrontować. I nie było mi łatwo, nie będę ukrywać. A jednocześnie niezmiernie cieszę się, że wróciła do swojego domu– wyznała bez ogródek.
Wzięła Angel na ręce i zrozumiała, że chce zaangażować się w jej życie nie tylko poprzez jednorazową pomoc.
W jednym z wcześniejszych wywiadów mówiła, że nie jest jej formalną mamą, ale chciałaby, aby dziewczynka myślała o niej jak o bliskiej cioci mieszkającej daleko, która o niej pamięta i chce dla niej jak najlepiej.
Teraz ta historia przybrała inny obrót. Angel nie potrzebuje już wsparcia w dotychczasowej formie, ponieważ wróciła do rodziny.
Glinka nie potraktowała tego jednak jako powodu, by zakończyć swoją działalność.
Przeciwnie – zaapelowała do osób, które wcześniej pomagały dziewczynce, aby nie rezygnowały z wpłat, lecz przekierowały je na rzecz pozostałych podopiecznych Fundacji Kasisi.
W ośrodku nadal są dzieci wymagające stałej opieki, a niektóre z nich potrzebują kosztownego leczenia.
Aktorka zapowiedziała również, że chciałaby ponownie odwiedzić Zambię i pokazać obserwatorom, jak wygląda codzienna praca osób opiekujących się najmłodszymi.
Dla wielu osób może być zaskoczeniem, jak mocno ta historia wpisuje się w jej własne doświadczenia związane z macierzyństwem.
Katarzyna Glinka jest mamą dwóch synów – Filipa, urodzonego w 2012 roku, oraz Leo, który przyszedł na świat w maju 2020 roku.
O wychowywaniu chłopców mówiła wielokrotnie, nie ukrywając, że życie rodzinne nie zawsze jest łatwe do pogodzenia z zawodowymi obowiązkami.
W ostatnich latach coraz częściej opowiadała również o samodzielnym macierzyństwie, odpowiedzialności i potrzebie stawiania granic.
Jej droga do obecnego miejsca w życiu nie była pozbawiona zakrętów. Glinka urodziła się 19 kwietnia 1977 roku w Świdnicy, a dorastała w Dzierżoniowie.
Tam ukończyła liceum i szkołę muzyczną pierwszego stopnia. Już w młodości interesowała się teatrem i występowała w amatorskim kółku aktorskim.
Marzyła o szkole filmowej w Łodzi, ale za pierwszym razem nie udało jej się dostać na wymarzone studia. Nie zrezygnowała.
Przez pewien czas uczyła się w prywatnym studium wokalno-aktorskim w Warszawie, a później ponownie spróbowała swoich sił. W 2001 roku ukończyła Wydział Aktorski łódzkiej Szkoły Filmowej.
Początek zawodowej drogi nie wyglądał jak gotowy scenariusz na sukces. Po studiach wyjechała do Stanów Zjednoczonych, do San Diego, gdzie przez kilka miesięcy pracowała jako kelnerka i hostessa.
Po powrocie do Polski zaczęła występować w teatrze. Zadebiutowała na scenie Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie, a później związała się z warszawskimi teatrami.
W 2001 roku została wyróżniona na Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi za rolę w przedstawieniu „Amadeusz”.
Szeroka publiczność poznała ją dzięki telewizji. Występowała w serialach „Klan”, „Samo życie”, „Pierwsza miłość” i „Na dobre i na złe”, ale przełomem okazała się rola Kasi Górki w „Barwach szczęścia”.
Widzowie szybko przywiązali się do jej bohaterki, a serial przyniósł aktorce rozpoznawalność w całym kraju.
Z czasem pojawiły się kolejne propozycje filmowe, między innymi role w „Och, Karol 2” i „Wyjeździe integracyjnym”.
Glinka sprawdziła się również jako prowadząca programów telewizyjnych. Widzowie pamiętają ją z „Fort Boyard”, a w „Tańcu z gwiazdami” dotarła aż do finału.
Za ekranowym wizerunkiem pogodnej i energicznej aktorki kryły się także trudniejsze doświadczenia osobiste. Była związana z Przemysławem Gołdonem, z którym ma syna Filipa.
Później jej partnerem był Jarosław Bieniecki, z którym doczekała się drugiego syna, Leo.
Ich związek nie przetrwał, a Glinka zaczęła otwarcie mówić o tym, jak wygląda życie kobiety, która po rozstaniu musi na nowo poukładać codzienność i odpowiedzialność za dzieci.
Nie przedstawiała tego jako łatwej drogi. W rozmowach przyznawała, że musiała wiele zrozumieć na własny temat i nauczyć się nie stawiać cudzych oczekiwań ponad własnymi potrzebami.
W 2025 roku ukazała się jej książka „Mnie też zabrakło sił. O kryzysie, psychoterapii i odzyskaniu siebie”, napisana wspólnie z Urszulą Struzikowską-Marynicz.
Już sam tytuł pokazuje, że aktorka zdecydowała się opowiedzieć o doświadczeniach, o których wcześniej nie mówiła tak otwarcie.
Nie ograniczyła się do opowieści o karierze i sukcesach. Poruszyła również temat kryzysu, psychoterapii i momentów, w których człowiek musi przyznać, że nie daje już rady ze wszystkim sam.
W ostatnich wywiadach Glinka mówiła także o zmianie podejścia do pracy i relacji z innymi ludźmi.
Przez lata próbowała sprostać oczekiwaniom otoczenia, bała się oceny i nie zawsze potrafiła odmówić.
Z czasem zaczęła stawiać granice, nawet jeśli nie wszystkim się to podobało. Dziś coraz wyraźniej pokazuje, że poza aktorstwem najważniejsze są dla niej dzieci, własny spokój i relacje, które mają prawdziwe znaczenie.
Historia Angel jest kolejnym rozdziałem tej bardziej osobistej strony jej życia. Aktorka nie może już wspierać dziewczynki w taki sam sposób jak wcześniej, ale nie żałuje, że się zaangażowała.
Przeciwnie – cieszy się, że Angel wróciła do bliskich, choć sama musi oswoić się z rozstaniem.
I właśnie w tym tkwi największa siła tej opowieści: Glinka potrafi jednocześnie przyznać, że coś ją boli, i cieszyć się, że dla dziecka wydarzyło się coś dobrego.
Nie była to adopcja prawna ani historia, która zakończyła się wspólnym życiem pod jednym dachem. Była to więź zbudowana na trosce i pomocy, która – choć na odległość – pozostawiła ślad w życiu aktorki.