Przez lata kojarzyliśmy ich przede wszystkim ze wspólną sceną, charakterystycznym głosem Alicji Majewskiej i muzyką Włodzimierza Korcza.
Ich zawodowa relacja przetrwała dziesięciolecia, a kolejne pokolenia słuchaczy wciąż wracają do takich przebojów jak „Być kobietą”, „Odkryjemy miłość nieznaną” czy „Jeszcze się tam żagiel bieli”.
Niewiele osób wie jednak, jak wyglądały niektóre chwile artystów poza festiwalowymi scenami.
Teraz Michał Bajor przypomniał historię, która przenosi nas do dawnego Opola, rodzinnego domu jego rodziców i kuchni, w której podczas festiwalu zawsze działo się wyjątkowo dużo.
W podcaście „Retro” opowiedział Mateuszowi Szymkowiakowi, że wśród gości jego mamy byli również Alicja Majewska i Włodzimierz Korcz.

A powód ich wizyt był bardzo prosty: domowe pierogi, których nie można było porównać z żadną restauracyjną specjalnością.
Żeby zrozumieć, dlaczego ta opowieść ma w sobie tyle uroku, warto cofnąć się do początków kariery Alicji Majewskiej. Piosenkarka urodziła się 30 maja 1948 roku we Wrocławiu.
Zanim jednak stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiej estrady, wybrała zupełnie inną drogę edukacyjną.
Ukończyła Wydział Psychologii i Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego. Muzyka była jednak obecna w jej życiu na tyle mocno, że ostatecznie to właśnie śpiew stał się jej zawodowym światem.
Pierwsze ważne doświadczenia zdobywała pod koniec lat 60. W 1968 roku wystąpiła na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze.

Trzy lata później została solistką zespołu Partita, z którym koncertowała i poznawała realia pracy na scenie. W 1974 roku rozpoczęła karierę solową.
Duże znaczenie miał jej występ w programie telewizyjnym „Miłość ci wszystko wybaczy”, poświęconym piosenkom Hanki Ordonówny.
Właśnie wtedy szersza publiczność mogła dostrzec, że na polskiej estradzie pojawiła się wokalistka o wyjątkowej barwie głosu i umiejętności interpretowania tekstów.
Przełom przyszedł w 1975 roku podczas Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. Majewska wykonała utwór „Bywają takie dni”, za który otrzymała główną nagrodę Ministra Kultury i Sztuki.
To właśnie przy okazji przygotowań do opolskiego występu rozpoczęła się jej wieloletnia współpraca z Włodzimierzem Korczem.

Artystka potrzebowała aranżacji, a kompozytor doskonale rozumiał, jak wydobyć z jej głosu to, co najciekawsze.
Początkowo była to współpraca przy konkretnym utworze. Nikt nie przypuszczał, że przerodzi się w artystyczny związek trwający ponad pół wieku.
W kolejnych latach pojawiały się piosenki, które na stałe weszły do historii polskiej muzyki.
„Jeszcze się tam żagiel bieli”, „Być kobietą”, „Odkryjemy miłość nieznaną” czy „To nie sztuka wybudować nowy dom” stały się wizytówkami Majewskiej. Nie były to przypadkowe przeboje.
Za ich sukcesem stało połączenie muzycznej wyobraźni Korcza, znakomitych tekstów, między innymi Wojciecha Młynarskiego, oraz interpretacji wokalistki, która potrafiła nadać każdej piosence własny charakter.
Szczególne miejsce w jej karierze zajmuje właśnie Opole. To tam zdobywała kolejne nagrody i wracała z nowymi utworami.
Jak państwu smakuje kuchnia w Opolu i opolskich restauracjach? Na co obije mili odpowiedzieć: “Nie znamy, bo jemy u Bajorów” – wspomniał Mateusz Szymkowiak.
W 1980 roku została wyróżniona za „Jeszcze się tam żagiel bieli”, w następnych latach nagradzano ją również za „Dla nowej miłości” i „Odkryjemy miłość nieznaną”.
W 2015 roku otrzymała wraz z Korczem Honorowy Złoty Mikrofon. Ich wspólna historia stała się już czymś więcej niż zwykłą współpracą wokalistki i kompozytora.

Mimo tak silnej więzi artystycznej ich relacja nie zawsze była pozbawiona napięć. Oboje mają wyraziste osobowości i nie ukrywają, że zdarzały się między nimi różnice zdań.
Majewska potrafiła opowiadać, jak Korcz proponował jej wymagające utwory, a ona nie zawsze była przekonana, czy poradzi sobie z ich wykonaniem.
Kompozytor z kolei musiał czasem długo przekonywać ją, że jest w stanie sprostać muzycznemu wyzwaniu. Zdarzało się, że żartowali z siebie podczas wywiadów, ale pod tymi uszczypliwościami kryło się ogromne wzajemne zaufanie.
Warto przy tym podkreślić, że ich bliskość nie oznaczała związku romantycznego. Włodzimierz Korcz od lat jest mężem aktorki Elżbiety Starosteckiej, z którą ma dwoje dzieci.
Alicja Majewska miała natomiast własną historię miłosną, o której przez długi czas mówiła znacznie mniej niż o muzyce.
W 1972 roku poślubiła Janusza Budzyńskiego, znanego prezentera telewizyjnego i gospodarza popularnego teleturnieju „Wielka gra”.
Ich małżeństwo trwało dwanaście lat i zakończyło się rozwodem w 1984 roku. Rozstanie było dla wokalistki trudnym doświadczeniem.
Budzyński związał się później z inną kobietą, ale mimo osobistego rozczarowania Majewska nie odcięła się od byłego męża. Kiedy poważnie zachorował, pozostała przy nim i opiekowała się nim aż do śmierci w 1990 roku.
To jeden z tych fragmentów jej biografii, które pokazują, jak niewiele wiadomo o prywatnej stronie artystki, jeśli zna się ją wyłącznie z telewizji i koncertów.
Majewska nie wyszła ponownie za mąż i nie została matką. W rozmowie z „Vivą!” mówiła o swoim życiu bez udawania, że wszystko potoczyło się zgodnie z dawnymi marzeniami.
Przyznała, że jest kobietą rozwiedzioną i wdową, ale nie chce koncentrować się wyłącznie na tym, czego nie udało jej się doświadczyć.
Zwracała uwagę na to, co przyniosło jej życie, i mówiła o swojej skłonności do dostrzegania pełnej, a nie pustej połowy szklanki.

Przez wiele lat ważną częścią jej codzienności była również opieka nad mamą. Piosenkarka nie ukrywała, że życie rodzinne i obowiązki wobec najbliższych zajmowały istotne miejsce obok koncertów i pracy artystycznej.
Nie szukała rozgłosu poprzez prywatne zwierzenia. Wolała, by publiczność pamiętała ją przede wszystkim za piosenki.
Wróćmy jednak do Opola, bo właśnie stamtąd pochodzi historia, którą Michał Bajor przypomniał w rozmowie z Mateuszem Szymkowiakiem.
Bajor urodził się w tym mieście i przez lata festiwalowe przyjazdy oznaczały dla niego nie tylko występy, próby i spotkania z publicznością, ale również powroty do rodzinnego domu.
Kiedy do Opola zjeżdżały największe nazwiska polskiej estrady, artysta chętnie zapraszał znajomych do swoich rodziców.
Nie była to zwykła wizyta na kawę. Mama Michała doskonale wiedziała, że w czasie festiwalu w domu pojawi się wielu gości, dlatego przygotowywała ogromne ilości pierogów.
Jak opowiadał artysta, potrafiła robić ich ponad sto, a nawet kilkaset dziennie. Wśród osób odwiedzających rodzinny dom Bajorów znajdowali się między innymi Alicja Majewska i Włodzimierz Korcz.
Bajor wspominał, że kiedy pytano jego gości o opolskie restauracje i lokalną kuchnię, odpowiadali, że właściwie jej nie znają, ponieważ podczas festiwalu jedzą u Bajorów.
Właśnie tak wyglądały ich wyjazdy do Opola. Zamiast szukać kolejnych lokali, po próbach i koncertowych obowiązkach trafiali do mieszkania, w którym czekał domowy posiłek i serdeczna atmosfera.
Co ciekawe, nie byli jedynymi znanymi gośćmi. Przy stole pojawiali się również inni artyści, między innymi Irena Santor, Danuta Rinn, Zbigniew Wodecki czy Halina Frąckowiak.
Alicja Majewska także wspominała później wizyty u mamy Bajora. Opowiadała, że pierogi były wyjątkowe, a gości przyjmowano tak wielu, że ze względu na niewielkie mieszkanie musieli odwiedzać dom partiami.
Ta historia pokazuje inną stronę polskiego show-biznesu. Za kulisami festiwalu, gdzie liczyły się nagrody, występy i telewizyjne transmisje, istniała również zwyczajna potrzeba spotkania z ludźmi, których łączyła praca i wieloletnia znajomość.
W domu Bajorów nie było znaczenia, kto właśnie zdobył nagrodę, a kto wystąpił przed największą publicznością. Wszyscy siadali przy jednym stole i jedli to, co przygotowała gospodyni.
Dziś Alicja Majewska i Włodzimierz Korcz mogą pochwalić się ponad pięćdziesięcioletnią wspólną drogą artystyczną.
W 2025 roku świętowali jubileusz współpracy, organizując specjalną trasę koncertową. Ich występy wciąż przyciągają publiczność, a repertuar nie ogranicza się wyłącznie do dawnych przebojów.
Jak państwu smakuje kuchnia w Opolu i opolskich restauracjach? Na co obije mili odpowiedzieć: “Nie znamy, bo jemy u Bajorów” – wspomniał Mateusz Szymkowiak.
Wokalistka nadal koncertuje, nagrywa i spotyka się ze słuchaczami, a Korcz pozostaje jej najważniejszym muzycznym partnerem.
Opowieść Michała Bajora przypomniała jednak, że historia tych artystów składa się nie tylko z wielkich scen i oklasków.
– A jakie były te pierogi w takim razie? – zapytał Mateusz Szymkowiak.
– Wszystkie. Wszystkie. Mama gotowała kilkaset pierogów dziennie na festiwal. Codziennie. To nie było jeden raz- odpowiedział Michał Bajor.
Są w niej również niewielkie mieszkania, rodzinne spotkania, wielkie garnki i setki pierogów przygotowywanych przez mamę, która chciała dobrze ugościć przyjaciół syna.
Być może właśnie takie wspomnienia najlepiej tłumaczą, dlaczego niektóre znajomości przetrwały tyle lat. Bo poza muzyką, nagrodami i popularnością zawsze pozostają ludzie, z którymi po prostu dobrze jest usiąść przy jednym stole.
Potwierdziły się doniesienia o Jolancie Kwaśniewskiej. To jednak nie były plotki