Przez ponad dwa miesiące jej bliscy żyli nadzieją, że Emilia Koprowska wróci do domu. Jej zdjęcia krążyły w internecie, a kolejne informacje o poszukiwaniach śledziła cała Polska.
Kiedy 15 listopada w Palczewicach niedaleko Darłowa odnaleziono ciało kobiety, sprawa nabrała tragicznego wymiaru.
Teraz Maja Rutkowski opowiedziała o ustaleniach dotyczących ostatnich godzin życia 37-latki.
Nagrania monitoringu i relacje świadków pozwoliły odtworzyć fragmenty tamtego dnia. Wciąż jednak nie na wszystkie pytania udało się odpowiedzieć.
Emilia zaginęła 30 sierpnia 2026 roku w Darłowie. Przyjechała tam z mężem, Krystianem Koprowskim, na festiwal muzyki techno „ZEN Wydm”.

Miał to być wspólny wyjazd, ale wydarzenia potoczyły się zupełnie inaczej. Według relacji świadków między małżonkami doszło do poważnej kłótni.
Po sprzeczce kobieta oddaliła się od miejsca imprezy i od tego momentu jej zachowanie oraz kolejne ślady zaczęły być przedmiotem intensywnych poszukiwań.
Jedna z relacji, przedstawiona wcześniej w materiale programu „Uwaga!” TVN, szczególnie poruszyła opinię publiczną. Mężczyzna, który miał spotkać Emilię po jej odejściu z festiwalu, opowiadał, że była zapłakana i roztrzęsiona.
Miała powiedzieć, że mąż zabrał jej telefon i uszkodził samochód. Świadek zaproponował wezwanie policji, ale kobieta odmówiła, tłumacząc, że sprawa dotyczy jej męża.
Pojawiła się również relacja o białym samochodzie, z którego w pobliżu kobiety miała zostać wyrzucona komórka.

Są to informacje pochodzące z relacji świadków, a nie prawomocnie ustalone rozstrzygnięcia dotyczące przebiegu zdarzeń.
Maja Rutkowski, która zaangażowała się w poszukiwania, wróciła do tych wydarzeń w rozmowie z „Super Expressem”.
Jak przekazała, ważnym materiałem okazały się nagrania z kamer oraz rozmowy z osobami, które widziały Emilię w Darłówku.
Z zebranych informacji wynika, że 30 sierpnia kobieta przez kilka godzin przemieszczała się po okolicy. Często korzystała z telefonu, sprawiała wrażenie zdenerwowanej i miała mówić, że ktoś ją śledzi.
Szczegół, który zwrócił uwagę Mai Rutkowski, dotyczył taksówki. Około godziny 19 Emilia miała zapytać kierowcę, ile kosztowałby przejazd do Koszalina.

Ostatecznie wysiadła w pobliżu pływalni w Darłówku. Około godziny 20 jej ślad na dostępnych nagraniach się urwał.
„Ona chodziła nerwowo pięć godzin pod kamerami, między ludźmi, nikt nie zareagował” – mówiła Maja Rutkowski, zwracając uwagę na to, że kobieta przez długi czas znajdowała się w przestrzeni publicznej, a jej zachowanie mogło wskazywać, że potrzebuje pomocy.
Według informacji przekazanych przez Rutkowski Emilia miała również rozmawiać z mężczyzną, który zaproponował jej wsparcie.
Kobieta miała powiedzieć, że pokłóciła się z mężem, a następnie poprosić go, by odszedł.
Później pojawiła się jeszcze jedna ważna informacja: po godzinie 21 miała wysłać mężowi wiadomość SMS, w której napisała, że ktoś ją śledzi i goni oraz że musi zostawić telefon.
Po tej wiadomości kontakt miał się urwać. Krystian Koprowski twierdził natomiast, że ostatnia rozmowa telefoniczna z żoną odbyła się około godziny 22.30. Zaginięcie kobiety zgłoszono policji 1 września.
W relacjach dotyczących Emilii pojawia się także jej pięcioletni syn. Maja Rutkowski, powołując się na rozmowy z osobami z otoczenia kobiety, podkreślała, że dziecko było dla niej niezwykle ważne.

„Synek był wszystkim. Tym była przejęta” – przekazała. Rutkowski przedstawiła również własną interpretację zachowania 37-latki, sugerując, że mogła uciekać niekoniecznie przed rzeczywistymi osobami, ale przed własnymi lękami.
To jednak jej przypuszczenie, a nie ustalony przez śledczych motyw zaginięcia.
Poszukiwania trwały tygodniami. Policja sprawdzała okolice Darłowa, analizowała nagrania i docierała do kolejnych świadków.
Myślę, że ona uciekała, ale niekoniecznie przed realnymi osobami.
Ważne okazały się dwa przedmioty należące do kobiety. Najpierw odnaleziono jej telefon na wydmach, a 21 września, około dwóch kilometrów od miejsca festiwalu, natrafiono na plecak.
W środku znajdowały się między innymi klucze do domu i samochodu oraz rzeczy osobiste.
Każdy kolejny ślad dawał nadzieję na odnalezienie Emilii, ale nie przybliżał rodziny do odpowiedzi, co naprawdę się z nią stało.
Przełom nastąpił 15 listopada. W Palczewicach, niedaleko Darłowa, rolnik spacerujący z psem natrafił na ciało kobiety.
Przy zwłokach znajdowały się elementy odzieży i przedmioty osobiste, które wskazywały na możliwy związek ze sprawą zaginionej 37-latki. Konieczne było jednak przeprowadzenie badań porównawczych DNA, aby potwierdzić tożsamość.
Dzień później przeprowadzono sekcję zwłok. Prokuratura przekazała, że biegły nie stwierdził obrażeń wskazujących na udział osób trzecich.
Wstępne ustalenia wskazywały na śmierć w wyniku powieszenia, a szacowany czas zgonu odpowiadał okresowi zaginięcia Emilii.
Jednocześnie pobrano materiał do dalszych badań histopatologicznych i toksykologicznych. Ich wyniki mają pomóc w dokładniejszym wyjaśnieniu okoliczności śmierci.
Nie należy więc traktować wszystkich wstępnych ustaleń jako ostatecznego rozstrzygnięcia.
Wątpliwości dotyczące przebiegu poszukiwań i miejsca odnalezienia ciała wyrażał również mąż kobiety.
Krystian Koprowski publicznie domagał się dokładnego wyjaśnienia sprawy i podkreślał, że nie chce, aby przyjęta hipoteza zakończyła dochodzenie.

Śledczy muszą zweryfikować wszystkie istotne okoliczności, zanim będzie można mówić o pełnym obrazie wydarzeń.
Historia Emilii Koprowskiej nie jest opowieścią o osobie znanej z telewizji czy estrady. To historia 37-letniej kobiety, żony i matki, której zaginięcie poruszyło tysiące ludzi.
Ostatnie godziny jej życia można dziś odtwarzać z nagrań, wiadomości i relacji przypadkowych świadków.
Nie da się jednak na tej podstawie z pewnością odtworzyć wszystkiego, co działo się w jej myślach ani ustalić wszystkich przyczyn tragedii.
Odnalezienie ciała zakończyło najważniejszy etap poszukiwań, ale nie zamknęło pytań, które od końca sierpnia towarzyszą tej sprawie.
Najważniejsze pozostaje rzetelne ustalenie, co wydarzyło się w Darłowie i jakie okoliczności doprowadziły do śmierci Emilii.
Jej bliscy zasługują na odpowiedzi, a te mogą przynieść dopiero wyniki badań i zakończone czynności śledczych.