Bohdan Łazuka, legenda polskiej estrady i filmów jak „Nie lubię poniedziałku”. Pomimo swojego wieku aktor nie jest gotowy przejść na emeryturę

Bohdan Łazuka urodził się 31 października 1938 roku w Lublinie i już od młodości było w nim coś, co przyciągało uwagę — lekkość bycia, naturalny wdzięk i ironiczny uśmiech, który z czasem stał się jego znakiem rozpoznawczym, a Polska pokochała go za to, że potrafił być jednocześnie elegancki i swojski, dowcipny i refleksyjny.

Kiedy jako młody chłopak zdecydował się zdawać do warszawskiej szkoły teatralnej, nie przypuszczał jeszcze, że scena i kamera staną się jego naturalnym środowiskiem na całe życie, bo aktorstwo przyszło do niego jak rozmowa — swobodnie, bez wysiłku, z ogromną klasą.

„Ja nigdy nie planowałem wielkiej kariery. Po prostu chciałem być na scenie, bo tam czułem, że żyję” — mówił po latach, wspominając swoje pierwsze kroki w teatrze i filmie. Już w latach 60.

Bohdan Łazuka stał się twarzą nowoczesnej, miejskiej rozrywki — grał w kabaretach, śpiewał piosenki, występował w telewizji i filmach, a publiczność widziała w nim kogoś, kto idealnie oddaje ducha tamtych czasów.

Ogromną popularność przyniosły mu role filmowe, szczególnie ta w kultowej komedii „Nie lubię poniedziałku”, gdzie jego postać stała się symbolem absurdów codzienności PRL-u, a sam aktor z właściwą sobie lekkością pokazywał, że humor może być inteligentny, a śmiech — formą przetrwania.

„Najlepszy humor rodzi się z obserwacji życia. Ja tylko patrzyłem i mówiłem to na głos” — tłumaczył, pytany o tajemnicę swojego komediowego talentu.

Równolegle z karierą filmową rozwijała się jego miłość do estrady — piosenka była dla niego przedłużeniem aktorstwa, sposobem opowiadania historii, a jego interpretacje utworów szybko stały się rozpoznawalne i cenione, bo nie śpiewał „ładnie”, tylko prawdziwie.

Życie prywatne Bohdana Łazuki zawsze budziło ciekawość, bo choć był ulubieńcem publiczności i ikoną stylu, strzegł swojej intymności z godnością i spokojem.

Był trzykrotnie żonaty, a każda z tych relacji była dla niego ważnym etapem życia, choć — jak sam przyznawał — nie zawsze łatwym.

„Nie jestem człowiekiem idealnym. Uczyłem się relacji na własnych błędach” — mówił otwarcie, nie próbując budować wizerunku pozbawionego rys.

Najważniejszą rolą poza sceną stało się dla niego ojcostwo — syn Adam był i pozostaje jego największą dumą oraz punktem odniesienia, a aktor wielokrotnie podkreślał, że rodzina nauczyła go pokory i cierpliwości.

Z biegiem lat Bohdan Łazuka nie zwolnił tempa, choć wielu jego rówieśników dawno zeszło ze sceny — on wciąż występuje, pojawia się na koncertach, spotyka z publicznością i z charakterystycznym błyskiem w oku mówi wprost: „Emerytura?

To nie dla mnie. Dopóki mam siłę wyjść na scenę i powiedzieć coś do ludzi, dopóty będę to robił”. W jego głosie nie ma buntu wobec czasu, raczej zgoda i dojrzałość, bo Łazuka nie walczy z wiekiem — on go oswaja humorem i dystansem.

„Człowiek starzeje się wtedy, kiedy przestaje być ciekawy świata” — powtarza, a patrząc na jego energię, trudno nie uwierzyć, że właśnie ta ciekawość trzyma go w formie.

Dziś Bohdan Łazuka jest nie tylko legendą polskiej estrady i kina, ale żywym dowodem na to, że pasja nie zna metryki, a prawdziwy artysta nie przechodzi na emeryturę — on po prostu zmienia tempo, zachowując klasę, wdzięk i autentyczność, które sprawiły, że kolejne pokolenia widzów wciąż chcą go słuchać, oglądać i spotykać, bo w jego obecności jest coś kojącego — jak rozmowa z kimś, kto widział już wiele, ale wciąż potrafi się uśmiechnąć do życia.

Agata Kulesza stała się aktorką, która nie tylko porusza problemy społeczne na scenie, ale także swoim przykładem pokazuje, że jest na swoim miejscu. Droga twórcza i rodzina, która stała się jej głównym wsparciem

Radosława Sikorskiego nie jest Polką, ale uważa ten kraj za swoją ojczyznę. Jak para się poznała i kim naprawdę jest Anne Applebaum

Dziś tworzą rodzinę, którą chronią przed światem. Historia miłości Kasi Tusk i Staszka Cudny