Powrót, na który niewielu liczyło, a wielu cicho czekało. Po latach milczenia, które dla jednych było końcem pewnej epoki, dla innych tylko pauzą, Marek Kondrat znów stanął w centrum uwagi.
I zrobił to w sposób symboliczny — wracając do projektu, który w polskiej kulturze ma status niemal kultowy.
Jego nazwisko przez dekady było synonimem aktorstwa najwyższej próby.
Urodzony w 1950 roku w Krakowie, wychowany w rodzinie aktorskiej — był synem Tadeusza Kondrata — od najmłodszych lat miał kontakt ze sceną.
Jako dziecko pojawił się na ekranie, ale prawdziwa kariera zaczęła się znacznie później, kiedy zaczął świadomie budować swój wizerunek aktora charakterystycznego, wyrazistego i nieoczywistego.
Publiczność zapamiętała go z ról, które trudno pomylić z kimkolwiek innym.
„Dzień świra”, „Psy”, „Zaklęte rewiry” — każda z nich pokazywała inne oblicze jego talentu. Potrafił być ironiczny, dramatyczny, a jednocześnie niezwykle prawdziwy.
I nagle — zniknął. W 2007 roku Marek Kondrat podjął decyzję o odejściu z zawodu. Nie było skandalu, nie było nagłego załamania.
Była świadoma decyzja. „Powiedziałem sobie: wystarczy” — przyznał po latach, tłumacząc, że czuł potrzebę zamknięcia tego etapu.
Zamiast planów filmowych pojawiło się wino. Zajął się biznesem, rozwijając markę związaną z kulturą winiarską.
Stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych popularyzatorów wina w Polsce, prowadził działalność edukacyjną, tworzył własne projekty i całkowicie zmienił rytm życia.
W tym czasie zmieniło się także jego życie prywatne. Marek Kondrat przez lata związany był z Iloną Gagajek, z którą ma dwóch synów.
Po rozstaniu jego życie potoczyło się w nowym kierunku. W 2015 roku poślubił Antoninę Turnau, córkę znanego muzyka Grzegorza Turnaua.
Różnica wieku między nimi wzbudziła duże zainteresowanie, ale sam aktor nigdy nie ukrywał, że to właśnie ten związek przyniósł mu spokój i nową perspektywę.
„Czuję się spełniony” — mówił, odnosząc się do życia poza sceną.
I kiedy wydawało się, że ten rozdział jest już definitywnie zamknięty, pojawiła się informacja o powrocie.
Po 16 latach przerwy Marek Kondrat zdecydował się ponownie stanąć przed kamerą.
Powód nie był przypadkowy — chodzi o nową ekranizację „Lalki”, jednego z najważniejszych dzieł polskiej literatury autorstwa Bolesława Prusa.
To projekt, który ma przypomnieć widzom jego aktorską klasę.
„Radek wcale do mnie nie dzwonił, ja przyszedłem do jego restauracji i on wykorzystał chyba moment mojego chwilowego zaćmienia umysłowego. Kiedy złożył mi tę propozycję, początkowo potraktowałem ją jak wiele innych. Nie wyobrażałem sobie powrotu do aktorstwa po tylu latach — do tej samej profesji, którą wykonywałem właściwie całe życie, od 10. roku życia. Przez jakiś czas po prostu się przekomarzaliśmy, ale Radek jest niesłychanie uparty. To człowiek, który realizuje swoje zamiary i robi to w sposób bardzo przekonujący”
Powrót nie oznacza jednak powrotu do dawnego trybu życia. To raczej świadoma decyzja, by jeszcze raz zmierzyć się z rolą, która ma znaczenie. Nie ma tu mowy o przypadkowym wyborze.
„Z czasem zacząłem sobie uświadamiać, co naprawdę kryje się w tej propozycji. „Lalka” towarzyszy mi od momentu, gdy zacząłem rozpoznawać świat wokół siebie: wszyscy aktorzy z wcześniejszych realizacji tej powieści przewijali się przez mój dom albo ja spotykałem ich gdzieś po drodze. To była długa, osobista podróż. Uświadomiłem sobie również, że w pierwszej ekranizacji „Lalki” Wojciech Has brał udział mój ojciec, grając Szlangbauma, i był wtedy młodszy ode mnie, miał 60 lat. Kiedy to wszystko się połączyło, zrozumiałem, że właściwie nie ma żadnych argumentów przeciw”
„Nie wracam dla samego powrotu” — podkreślał, sugerując, że musi być ku temu konkretny powód.
Dla wielu widzów to moment symboliczny.
Aktor, który przez lata był jednym z filarów polskiego kina, znów pojawia się na ekranie, przypominając o sobie w sposób, który trudno zignorować.
Nie jako ktoś, kto wraca z potrzeby uwagi, ale jako artysta, który dokładnie wie, kiedy i po co chce coś powiedzieć.
Jego historia nie jest historią ciągłej obecności.
To raczej opowieść o świadomych wyborach, o umiejętności zatrzymania się i powrotu w odpowiednim momencie. I właśnie dlatego ten powrót ma większe znaczenie niż niejeden debiut.