Agata Steczkowska po raz kolejny wróciła do tematu swojej rodziny i relacji z młodszą siostrą Justyną.
W najnowszej rozmowie nie próbowała łagodzić różnic ani udawać, że między siostrami wszystko wygląda tak, jak mogłoby się wydawać z rodzinnych zdjęć.
Opowiedziała za to o własnej drodze, o tym, dlaczego nie czuje się „w cieniu” sławniejszej siostry, oraz o książce, która przed laty stała się jednym z powodów rodzinnych napięć.
Nazwisko Steczkowskich od dziesięcioleci jest mocno związane z muzyką. W domu, w którym wychowywało się dziewięcioro dzieci, muzyka nie była dodatkiem do codzienności.
Była jej częścią. Ojciec rodzeństwa, Stanisław Steczkowski, zasłynął jako dyrygent chórów chłopięcych, a dzieci od najmłodszych lat miały kontakt ze sceną i muzyczną edukacją.
Agata, jako najstarsza z rodzeństwa, bardzo wcześnie znalazła się w sytuacji, w której musiała brać odpowiedzialność nie tylko za siebie.
Dziś Agata ma własny, imponujący dorobek. Jest dyrygentką, kompozytorką, pianistką, wiolonczelistką i pedagożką. W 2025 roku świętowała 40-lecie pracy artystycznej.
Ma na koncie około 1200 koncertów i 150 nagranych płyt, a przez lata pracowała także z tysiącami uczniów podczas warsztatów, prób i zajęć muzycznych. Szczególne miejsce w jej karierze zajmuje chór Cantus ze Stalowej Woli.
Zaczynała w nim jako akompaniatorka, później została drugą dyrygentką, aż w końcu samodzielnie poprowadziła zespół.
Pod jej kierunkiem młodzi chórzyści występowali między innymi w Beethovenhalle w Bonn i mediolańskiej La Scali.
Mimo tego, gdy pojawia się w mediach, bardzo często pada jedno nazwisko: Justyna.
Agata nie ukrywa jednak, że nie przeszkadza jej porównywanie sióstr. Wręcz przeciwnie. W rozmowie z Kozaczkiem wyraźnie zaznaczyła, że obie wybrały zupełnie inne drogi.
Justyna jest związana przede wszystkim z muzyką pop i światem show-biznesu, podczas gdy Agata koncentruje się na muzyce chóralnej, edukacji i pracy artystycznej, która nie jest nastawiona na popularność czy oglądalność.
To właśnie dlatego nie uważa, że znajduje się w cieniu młodszej siostry. Jej zdaniem obie funkcjonują w innych światach, a zainteresowanie mediów jest po prostu częścią drogi, którą wybrała Justyna.
Agata zwróciła również uwagę na coś, o czym często zapominają osoby obserwujące tę rodzinę z zewnątrz. Justyna nie zaczynała od zera.
Zanim pojawiła się w programie „Szansa na sukces”, miała już za sobą setki koncertów i doświadczenie sceniczne zdobywane podczas występów poza Polską. Popularność przyszła później, wraz z większym zainteresowaniem mediów.
Najtrudniejszy temat pojawił się jednak wtedy, gdy rozmowa zeszła na książkę „Steczkowscy. Miłość wbrew regule”.
Agata opisała w niej historię swojej rodziny oraz muzyczne korzenie Steczkowskich. Publikacja stała się źródłem napięć między rodzeństwem.
Wcześniej media informowały, że część rodziny nie zaakceptowała sposobu, w jaki została przedstawiona.
Agata dziś nie wycofuje się jednak ze swojej decyzji. Nie uważa, że powinna przepraszać za to, że opowiedziała historię rodziny ze swojej perspektywy.
Podkreśla, że każdy z jej bliskich ma prawo do własnego zdania i własnej wersji rodzinnej historii.
W jej słowach trudno znaleźć próbę pojednania na pokaz. Jest raczej przekonanie, że dorosłe osoby mają prawo widzieć tę samą przeszłość zupełnie inaczej.
Ja myślę, że ona jest zawsze przed. Najpierw jest Justyna, jej oglądalność, osiągi itd. Ja w tym świecie nie funkcjonuję w taki sposób jak ona, bo ja nie jestem z show-biznesu, nigdy nie byłam i nigdy nie będę. Nie mam parcia na szkło ani mi nie zależy na oglądalnościach, zasięgach czy coś takiego. (…) Ona jest zupełnie w czymś innym niż ja, jeśli chodzi o muzykę. Ona jest w muzyce popowej. Muzyka popowa jest dla wielu ludzi, a ja jestem w muzyce, która jest dla elity. Obojętnie jak by to zwał, nie dlatego, że elita się tak nazywa, tylko dlatego, że ludzi, którzy słuchają muzyki pop, nie interesuje np. muzyka chóralna chórów chłopięcych – rzadko kto tego słucha – przyznała, po czym dodała:
Agata zaznacza, że jej rodzeństwo może nie zgadzać się z przedstawionymi przez nią faktami, ale — jak sama podkreśla — może również kiedyś napisać własną biografię.
Nie mam problemu z tym, że ktoś mi mówi, że jestem w jej cieniu, bo ja nie mogę być w jej cieniu, jak jestem najstarsza. (…) Chodzi mi o to, że nasza rodzina była znana zanim Justyna jako Justyna w mediach zaistniała.
To szczególnie mocne w przypadku rodziny, która przez lata była postrzegana niemal jak muzyczny fenomen.
Z zewnątrz można było widzieć wspólne występy, podobne zainteresowania i wyjątkowe uzdolnienia. W środku pozostawały jednak różne charaktery, ambicje, wspomnienia i własne doświadczenia każdego z dziewięciorga dzieci.
Relacja Agaty i Justyny jest dziś jednym z bardziej skomplikowanych rozdziałów tej historii.
Justyna wiosną 2026 roku mówiła publicznie, że nie utrzymuje kontaktu z najstarszą siostrą i że nie jest jej po drodze z wieloma decyzjami, które Agata podjęła.
Wspominała również o powodach, dla których zdecydowała się odsunąć od tej relacji.
Agata przedstawia tę samą historię z własnej perspektywy. Nie ukrywa chłodu, który pojawił się w rodzinnych relacjach, ale jednocześnie nie chce sprowadzać swojego życia do konfliktu z Justyną. Jej zawodowa droga jest znacznie dłuższa niż medialna historia rodzinnego sporu.
Przez cztery dekady pracowała z muzyką. Dyrygowała, komponowała, uczyła, nagrywała i występowała. Zamiast kamer wybrała sale koncertowe, chóry i pracę z młodymi ludźmi.
I właśnie w tym tkwi największa różnica między siostrami: nie w talencie, lecz w sposobie, w jaki zdecydowały się żyć z muzyki.
Dziś Agata nie próbuje udowodnić, że jest bardziej znana od Justyny. Nie musi. Ma własne nazwisko, własną historię i własny dorobek. A rodzinny konflikt, choć przez lata wraca w mediach, jest tylko jednym rozdziałem jej życia.
Być może najbardziej wymowne jest to, że obie siostry mówią dziś o tej samej rodzinie, ale każda z nich pamięta ją inaczej.
Jedna wybrała wielką scenę i świat popkultury, druga — muzykę chóralną, edukację i pracę pozostającą nieco dalej od kamer.
I właśnie dlatego historia Steczkowskich wciąż budzi emocje. Bo za znanym nazwiskiem nie kryje się jedna wspólna opowieść.
Jest ich dziewięć — tyle, ilu było dzieci w tej niezwykłej rodzinie. Każde z własnymi wspomnieniami, wyborami i prawdą o tym, co wydarzyło się za zamkniętymi drzwiami rodzinnego domu.