Anna i Wiesław Dymny to dwoje twórców, których połączył talent.
Młoda aktorka, dopiero rozpoczynająca swoją karierę w tej branży, niemal od razu zakochała się w przystojnym artyście i scenarzyście, nie mając pojęcia, że ta miłość, pomimo swojej siły i autentyczności, nie ma szans na szczęśliwe zakończenie.
Koledzy po fachu widzieli w ich oczach, że uczucie wypełniło całe życie tej twórczej pary i pomimo 15-letniej różnicy wieku, Anna i Wiesław nie porzucili marzenia o założeniu rodziny.
Zakochani poznali się na planie filmu „Pięć i pół bladego Józka” i jeszcze w tym samym roku wzięli ślub.
Nie spędzili razem całego życia, jednak po sześciu latach aktorka urodziła swojego pierworodnego i jedynego syna i uważała, że swoim statusem dojrzałej aktorki zawdzięcza właśnie pierwszemu mężowi.
Jak para zrozumiała, że została stworzona dla siebie i dlaczego w ich życiu nie zapanowała rodzinna sielanka?
Dziś Anna Dymna kojarzy się przede wszystkim z dobrocią, spokojem i ogromnym zaangażowaniem w pomoc innym.
Od lat jest jedną z najbardziej szanowanych postaci polskiego życia publicznego.
Trudno znaleźć aktorkę, która cieszyłaby się równie dużą sympatią widzów. Jednak zanim stała się symbolem empatii i siły, przeżyła historię miłosną, która na zawsze odcisnęła ślad na jej życiu.
Wielką miłością młodej Anny był Wiesław Dymny – człowiek niezwykle utalentowany, fascynujący, ale jednocześnie pełen sprzeczności.
„Spotkałam człowieka, który stał się dla mnie wszystkim. Nie byłam tylko jego żoną, byłam jego uczniem. On mnie ulepił, nauczył czytać świat” – cytują Annę dzienniki.
Ich wspólna historia trwała zaledwie sześć lat, lecz dla aktorki była jednym z najważniejszych rozdziałów życia.
Kiedy się poznali, Anna miała przed sobą całą przyszłość. Była młodą aktorką, która dopiero rozpoczynała karierę i stawiała pierwsze kroki na scenie oraz przed kamerą.
Wiesław Dymny był już postacią znaną w środowisku artystycznym. Pisarz, scenarzysta, satyryk, malarz i współtwórca legendarnej „Piwnicy pod Baranami” uchodził za człowieka obdarzonego niezwykłą wyobraźnią.
„Jesteś jedynym jasnym punktem w moim czarnym życiu” – tak Dymny mowił o swojej miłości do aktorki.
W Krakowie mówiło się o nim jak o artyście wyjątkowym, który żyje według własnych zasad i nie uznaje kompromisów.
Między nimi szybko pojawiło się uczucie. Dymny imponował inteligencją, błyskotliwością i nieprzeciętnym talentem.
Anna była oczarowana jego osobowością. W świecie artystycznym stanowili parę, o której mówiło się dużo.
Z zewnątrz wyglądali jak bohaterowie filmu – młoda, piękna aktorka i charyzmatyczny twórca o niepokornym charakterze.
Jednak życie z Wiesławem Dymnym nie było łatwe. Po latach Anna Dymna przyznawała, że jej mąż
potrafił być jednocześnie czuły, troskliwy i bardzo kochający, ale miał też drugie oblicze.
Bywał człowiekiem trudnym, impulsywnym i nieprzewidywalnym. Jego charakter często prowadził do napięć i konfliktów.
Był artystą całkowicie oddanym swojej twórczości, a życie codzienne nie zawsze potrafiło nadążyć za jego temperamentem.
Mimo tych trudności aktorka nigdy nie ukrywała, że był miłością jej życia. To właśnie przy nim dojrzewała nie tylko jako kobieta, ale także jako artystka.
„Wiesiek potrafił być najczulszym człowiekiem na świecie, a za chwilę, pod wpływem wódki, stawał się obcym, groźnym mężczyzną… To był ból, którego nie da się opisać” – dodawała.
Dymny wspierał jej rozwój, inspirował ją i pomagał patrzeć na świat z innej perspektywy. Ich relacja była intensywna, pełna emocji, wzlotów i bolesnych momentów.
Los sprawił jednak, że nie dane im było wspólnie się zestarzeć. Wiesław Dymny zmarł nagle w 1978 roku, mając zaledwie 42 lata.
Jego śmierć była ogromnym ciosem dla Anny Dymnej. Aktorka została wdową w bardzo młodym wieku. W jednej chwili straciła człowieka, z którym wiązała swoje życie i przyszłość.
Choć później ponownie wyszła za mąż i próbowała budować nowe rozdziały swojej historii, wspomnienie pierwszego męża pozostało z nią na zawsze.
Przez kolejne lata Anna Dymna rozwijała swoją karierę. Zagrała dziesiątki ról teatralnych, filmowych i telewizyjnych.
Publiczność pokochała ją za naturalność i autentyczność. Z czasem zaczęła angażować się również w działalność społeczną, pomagając osobom chorym i niepełnosprawnym.
To właśnie ta działalność sprawiła, że dla wielu Polaków stała się kimś więcej niż aktorką.
Jednak w wywiadach wracała czasem pamięcią do Wiesława Dymnego. Nie mówiła o nim jak o człowieku idealnym.
Przeciwnie – potrafiła szczerze opowiadać zarówno o jego wadach, jak i zaletach. Być może właśnie dlatego ich historia wydaje się tak prawdziwa.
Nie była bajką o doskonałej miłości, ale opowieścią o dwojgu ludzi, którzy spotkali się we właściwym momencie życia i mimo wszystkich trudności bardzo się kochali.
Dziś, kiedy wspomina się Annę Dymną, najczęściej mówi się o jej dorobku artystycznym i działalności charytatywnej.
Ale gdzieś pomiędzy tymi sukcesami pozostaje historia wielkiego uczucia do człowieka, który był jednocześnie genialnym twórcą i skomplikowaną osobowością.
Historia krótka, bo trwająca zaledwie sześć lat, ale na tyle silna, że pozostała w sercu aktorki przez całe życie.